Pokazuję z balkonu:

- Zobacz, ktoś powiesił sobie w oknie tęczową flagę.

- Gdzie?

- No tam.

- Nie widzę.

- A widzisz takie żółte tam? O tam?

- No widzę.

- To jest właśnie ta tęczowa flaga.

Przez dwa dni leżałem chory. Obserwowałem robotników kręcących się po moim balkonie. Trzeciego dnia wstałem. Musiałem się napić.

Wybrałem się do Ust Mariana.

Dostałem zadyszki pod Kolumną Zygmunta.

Jadę Volfrą z Hyatta do Polonii. Haj lajf! W Polonii wesele Kini i Piotrka. A w taksówce – disco polo. Kiedy dojeżdżamy: „Biały miś”. W sam raz na dziś.

Na weselu koleżanka z pracy. „Tyle słyszałam, że jest jakiś Pip, ale nie wiedziałam, że to ty”. Z dwóch osób zrobiła jej się jedna.Dziewczyna ma teraz wakat.

Poszliśmy na wietnamską zupę na Stadion Dziesięciolecia. Na wietnamskiej zupie ze Stadionu można spotkać młodych, modnych, prężnych i niekiedy nawet pięknych obywateli miasta stołecznego Warszawy. To jest ich chwila z biedą. Moment prawdy. Tak wypada. Choć zupa, co by nie mówić, niedobra. Ale weź nie idź, weź nie pochwal, to cię zjedzą. Objadają się tą zupą w weekendy i mają potem o czym gadać przez cały tydzień. „Nie byłeś jeszcze? Ale jak to...?”.

Poszedłem na zupę i zamówiłem sajgonki.

- Poproszę cztery sajgonki.

- Ile? Dwa?

- Dwa.

Sajgonki, przyznam, palce lizać.

Wjeżdżam na miejsce parkingowe, jak się zaraz okaże, równocześnie z rowerzystą, który wcześniej zapierdalał chodnikiem i chyba chciał tędy na ulicę wyjechać. Pyk, i już leży pod kołami. Przejąłem się. Wysiadam. A on wstaje, bierze rower i ucieka. Ale dlaczego? No, jego wina, ale dlaczego? Przecież nic mi nie zrobił.